"DOMDOM"


CentrumCentrum
24 maja 2024
21:00


Rhayne Vermette
Ig/a Śśćk
Włodzimierz Puchalski
Bakari Ali
Mikołaj Małek
Anna T. Zaloon 
Małgorzata Mazur




We invite you to the event “DomDom”.  On the night of May 24, the CentrumCentrum will present films, objects, a publication, and a performance by Ig* Śśćk.
We have invited guests from far away and those who live close by. Winnipeg resident Rhayne Vermette will show a film titled “Les Châssis de Lourdes.” It is a collage of recollections related to her family home, recorded on frames of film that overlap like an architectural structure. The text by Anna T. Zaloon from Kjipuktuk is a clash of thought and matter. Bending space-time, the author unites the Nile and Oder rivers in a romantic embrace, and creates a vision of the alleged influence on the fate of the world : of gravitational waves, dust found on the film tape, and a collapsing shed, full of unnecessary objects. Using cardboard models, Bakari Ali of Kilifi, tests various solutions to the architectural form of the house. Bakari creates them while living in a clay hut on the edge of a Kenyan village. Mikolaj Malek's short film, shot several years ago, is a recording of a model of a tenement house, whose form resembles the building in which Mikolaj has been living with his family in Szczecin for a year.
Never before screened, the film fragment by Włodzimierz Puchalski - a pioneer of Polish nature cinematography - documents a joyful ritual of a group of people that takes place somewhere, at some undefined time.
Malgorzata Mazur has prepared an installation in which the sphere separating the observer of an event from events about which he can never receive any information is the boundary, beyond which the escape velocity for any object and wave exceeds the speed of light in a vacuum.

The event will take place in the allotment gardens “Friendship” in Szczecin. We celebrate the CentrumCentrum, an institution that turns 10 years old this year, which is constantly changing, trying to concentrate (at least for a while) matter, thought, people, other animals and plants in one space-time.

p.s. We would also like to recommend  the films “La Perrera” by Manolo Nieto and “Colo” by Teresa Villaverde, which inspired us when thinking about this exhibition.
Zapraszamy na wydarzenie "DomDom". Nocą 24 maja w CentrumCentrum zaprezentowane zostaną realizacje filmowe, materialne obiekty, publikacja, oraz performance
Ig* Śśćk.
Do wystawy zaprosiliśmy gości z bardzo daleka i z bardzo bliska. Mieszkająca w Winnipeg, Rhayne Vermette, pokaże film p.t. "Les Châssis de Lourdes”. Jest on kolażem myśli i wspomnień związanych z jej rodzinnym domem, zarejestrowanych na klatkach taśmy filmowej, które nakładają się na siebie jak architektoniczna struktura. Tekst Anny T. Zaloon z Kjipuktuk jest potyczką myśli i materii. Autorka zakrzywiając czasoprzestrzeń, łączy w romantycznym uścisku rzeki Nil i Odrę oraz kreśli wizję rzekomego wpływu na losy świata : fal grawitacyjnych, paprochów znajdujących się na błonie taśmy filmowej i zawalającą się szopę, pełną niepotrzebnych przedmiotów. Za pomocą kartonowych modeli, Bakari Ali z Kilifi, testuje różne rozwiązania architektonicznej formy domu. Bakari tworzy je, mieszkając w glinianej chacie, na skraju kenijskiej wioski.
Krótki film Mikołaja Małka, nakręcony kilka lat temu jest rejestracją modelu kamienicy, która swą formą przypomina budynek, w którym od roku Mikołaj mieszka ze swoją rodziną w Szczecinie. Nigdy dotąd nie wyświetlany, fragment filmowy autorstwa Włodzimierza Puchalskiego - pioniera polskiej kinematografii przyrodniczej - dokumentuje radosny rytuał grupy ludzi, który odbywa się gdzieś, w jakimiś nieokreślonym czasie. Małgorzata Mazur przygotowała instalację, w której sfera oddzielająca obserwatora zdarzenia od zdarzeń, o których nie może on nigdy otrzymać żadnych informacji to granica, po przekroczeniu której prędkość ucieczki dla dowolnego obiektu i fali przekracza prędkość światła w próżni.

Wydarzenie odbędzie się w ogrodach działkowych "Przyjaźń" w Szczecinie. Celebrujemy CentrumCentrum, instytucję która w tym roku kończy 10 lat, która nieustannie się zmieniając, próbuje skupić (choć na chwilę) materię, myśl, ludzi, inne zwierzęta i rośliny w jednej czasoprzestrzeni.

p.s. Polecamy przy okazji filmy „La Perrera” (Psia Buda) Manolo Nieto oraz „Colo” (Gniazdo) Teresy Villaverde, które były dla nas inspiracją przy myśleniu o tej wystawie.
Ig/a Śśćk (1993) is a performance/installation artist based in Berlin, who stages anti-linear, iconoclastic collages made of meticulously layered up errors and confused erotics. In various states of fuzziness, their practice is invariably grounded in body movement. Their choreographic approach is driven by a wish to communicate through nonlinearity and incompleteness, believing in the insurgent potential of spasmatic attention within a dancing body. Often involving the use of new media, mocking hi-tech sentiments and digital devices’ sex appeal, they try to distort the politics of representation and authenticity production. Explicit about its incompleteness, their work is built from modules itching for constant rearrangement that compile into spatial sketches, rehearsals, and prototypes. As they spill into one another, they fetch and exchange their own components. Ig/a graduated from Art Praxis MA program at the Dutch Art Institute and most recently they exhibited or performed in places like the Arsenał gallery in Białystok, Centrale Fies in Dro, New Fears gallery and Tanz im August festival in Berlin, Biquini Wax Gallery in Mexico City. Ig/a Śśćk (1993) tworzy performansy, obiekty i instalacje, które stanowią anty-linearne, obrazoburcze kolaże złożone ze skrupulatnie nawarstwionych błędów i zdezorientowanej erotyki. Ich praktyka, w różnych stopniu nie/bezpośredniości, niezmiennie wynika z ruchu ciała. Projektując zakłócenia w mechanizmach reprezentacji i produkcji autentyczności, Śśćk często używa nowych mediów, jednoczeście przedrzeźniając seksapil gadżetów cyfrowych. Ich prace zbudowane są z modułów, które domagają się ciągłej rearanżacji. W ramach przestrzennych szkiców, testów i prototypów wymieniają między sobą komponenty, odsłaniając własną niekompletność. Ig/a jest absolwentem programu Art Praxis na Dutch Art Institute i ostatnio wystawiało lub performowało w miejscach takich jak Galeria Arsenał w Białymstoku, Centrale Fies w Dro, New Fears Gallery i Tanz im August festival w Berlinie, Biquini Wax Gallery w Mexico City.
Rhayne Vermette was born in Notre Dame de Lourdes, Manitoba. It was while studying architecture at the University of Manitoba, that she fell into the practices of image making and storytelling. Primarily self taught, Rhayne’s films are opulent collages of fiction, animation, documentary, reenactments and divine interruption. Her first feature narrative "Ste. Anne" premiered in May 2021 at the Jeonju International Film Festival,It was subsequently screened at the 71st Berlin International Film Festival,and had its Canadian premiere at the 2021 Toronto International Film Festival.
Rhayne Vermette urodziła się w Notre Dame de Lourdes w Manitobie. Studiując architekturę na Uniwersytecie Manitoba, zainteresowała się tworzeniem obrazów i opowiadaniem historii. Filmy Rhayne to bogate kolaże fikcji, animacji, dokumentów, rekonstrukcji i boskich zakłóceń. Jej pierwszy film fabularny „Ste. Anne” miał swoją premierę w maju 2021 roku na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Jeonju, a następnie był pokazywany na 71. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Berlinie i miał swoją kanadyjską premierę na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Toronto w 2021 roku.

Mikołaj Małek painter, draughtsman, creator of installations, stage designer, percussionist. He studied painting at the Academy of Fine Arts in Cracow, where he received his diploma in 2009. He defended his PhD thesis at his alma mater in 2017. He received a scholarship from the Ministry of Culture and National Heritage in 2015. The artist's works are created on the borderline of painting and sculpture, for their creation he often uses found, or rather sophisticated, materials. It can be said that the author's creative method presupposes the accumulation of remnants after the decay of microcosms or the disappearance of memory. That's why Malek makes deliberate use of imperfect forms, does not avoid mistakes, does not escape from makeshift solutions. Individual works are arranged in constellations, and his installations consist of drawings and objects. He has presented his works at Bunkier Sztuki in Krakow, CCA Kronika in Bytom, MOCAK in Krakow, Spike art in Berlin, Noplace in Oslo, among others. Since 2017, he has also been working in a set design collective with Anna Maria Karczmarska.
Since 2021 he teaches stage design at the Academy of Art in Szczecin, leading (together with Anna Maria Karczmarska) the Stage Design Studio.

Mikołaj Małek malarz, rysownik, twórca instalacji, scenograf, perkusista. Studiował malarstwo na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, gdzie uzyskał dyplom w 2009 roku. Pracę doktorską obronił na macierzystej uczelni w 2017 roku. W 2015 roku otrzymał stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Prace artysty powstają na pograniczu malarstwa i rzeźby, do ich tworzenia często wykorzystuje znalezione, a raczej wyszukane materiały. Można powiedzieć, że metoda twórcza autora zakłada gromadzenie pozostałości po rozpadzie mikrokosmosów czy zaniku pamięci. Dlatego Małek świadomie korzysta z niedoskonałych form, nie unika błędów, nie ucieka od prowizorycznych rozwiązań. Poszczególne prace układa w konstelacje, a jego instalacje składają się z rysunków i obiektów. Swoje prace prezentował m.in. w Bunkrze Sztuki w Krakowie, CSW Kronika w Bytomiu, MOCAK-u w Krakowie, Spike art w Berlinie, Noplace w Oslo. Od 2017 roku pracuje również w kolektywie scenograficznym z Anną Marią Karczmarską.
Od 2021 roku wykłada scenografię na Akademii Sztuki w Szczecinie, prowadząc (wraz z Anną Marią Karczmarską) Pracownię Scenografii.

Włodzimierz Puchalski (March 6, 1908 – January 19, 1979) was a Polish photographer and film director. He was a pioneer of wildlife film-making in Poland and became famous for publishing his album "Bezkrwawe łowy" (or bloodless hunting) in 1954.


Włodzimierz Puchalski (ur. 6 marca 1909 w Mostach Wielkich, zm. 19 stycznia 1979 na Wyspie Króla Jerzego) – polski agronomprzyrodnikmyśliwyfotografikreżyser filmów przyrodniczych. Włodzimierz Puchalski jest autorem określenia bezkrwawe łowy[1][2], odnoszącego się do fotografowania przyrody.

Bakari Ali was born in 2009 and lives in Seahorse Village, on the outskirts of Kilifi in Kenya. In 2021, when he was 12, he joined with his brother Fred the workshops realized in frames of “Community” edition of DUOS Festival. For the two weeks of the workshop, Bakari brought a new handmade cardboard model of a house every day, developing his architectural fascination. Bakari and his family have a tragic history, but thanks to local Giriama activists Said Chengo and Mramba Mweni, Bakari with his siblings joined Said’s and Mramba’s grassroot initiative, Seahorse Dockers Elementary School, and they were given a home. It is a clay house, typical for many lower-class Kenyan residents who face the hardships of daily life as a result of prevailing social inequality. Bakari exhibited his cardboard models of houses in frames of each "Duos Festival".

Bakari Ali urodził się w 2009 roku i mieszka w Seahorse Village, na obrzeżach Kilifi w Kenii. W 2021 roku, gdy miał 12 lat, dołączył wraz z bratem Fredem do warsztatów realizowanych w ramach edycji „Community” festiwalu DUOS. Przez dwa tygodnie warsztatów Bakari codziennie przynosił nowy, ręcznie wykonany kartonowy model domu, rozwijając swoją architektoniczną fascynację. Bakari i jego rodzina mają za sobą tragiczną historię, ale dzięki lokalnym aktywistom Giriama, Saidowi Chengo i Mrambie Mweni, Bakari wraz z rodzeństwem dołączyli do oddolnej inicjatywy Saida i Mramby, Seahorse Dockers Elementary School i otrzymali dom. Jest to dom z gliny, typowy dla wielu kenijskich mieszkańców niższej klasy, którzy borykają się z trudami codziennego życia w wyniku panujących nierówności społecznych. Bakari wystawiał swoje kartonowe modele domów w ramach każdej edycji Festiwalu „Duos”.
Anna T. Zaloon was born in 1930 in Newark, New Jersey.  She was part of the New York art scene of the 1960s, right in the middle of the avant-garde of the time. On the verge of minimalism and conceptual art, she created a powerful and individualistic body of work in a completely male-dominated environment. Her paintings, drawings and performance projects are characterized by extraordinary vitality, dynamism and persistence in analyzing the socialized politics of gender and the body. In the mid-1970s Zaloon moved to Halifax, Nova Scotia, where she was mainly involved in gardening. She worked on an artist book „Notebook of the Wonders and Curiosities of American Nature” from the spring of 1978 until the end of 1980. Since then, the artist has systematically dissolved her practice into everyday life. In the 1990s and early 2000s, she worked as a professor at the Nova Scotia College of Art and Design.  She lives in Kjipuktuk (Halifax, Nova Scotia).
Anna T. Zaloon urodziła się w 1930 roku w Newark w stanie New Jersey.  Była częścią nowojorskiej sceny artystycznej lat sześćdziesiątych, w samym środku ówczesnej awangardy. Na granicy minimalizmu i sztuki konceptualnej stworzyła potężny i indywidualistyczny zbiór prac w środowisku całkowicie zdominowanym przez mężczyzn. Jej obrazy, rysunki i projekty performatywne odznaczają się niezwykłą witalnością, dynamizmem i wytrwałością w analizie uspołecznionej polityki płci i ciała. W połowie lat 1970 Zaloon przeprowadziła się do Halifax w Nowej Szkocji, gdzie zajmowała się głównie ogrodnictwem. Od wiosny 1978 roku do końca 1980 roku pracowała nad książką artystyczną „Notatnik cudów i osobliwości amerykańskiej przyrody”. Od tego czasu artystka systematycznie rozpuszcza swoją praktykę w codziennym życiu. W latach 90. i na początku XXI wieku pracowała jako profesorka w Nova Scotia College of Art and Design. Mieszka w Kjipuktuk (Halifax, Nowa Szkocja).
Małgorzata Mazur is a cinematographer and film director. She works in both the experimental film and documentary fields. Films she has created and co-created have been screened at numerous festivals, including FID Marseille, Mar del Plata IFF, Transcinema Festival Internacional de Cine, Diagonale, Austria, Underdox, Munich, First Look, New York, 34th Internationale festival of Urugway, Dokfilmwoche, Munich and shown at many exhibitions including the National Museum in Warsaw, Cricoteka in Krakow, Arsenal Cinema in Berlin and many more.  She runs the Documentary Forms studio at the Department of Experimental Film at the Academy of Art in Szczecin. Together with Łukasz Jastrubczak, she runs "Centrum Centrum" located in the allotment gardens in Szczecin.
She graduated Film Image and Photography in the Krzysztof Kieślowski Film School of the University of Silesia in Katowice.

Małgorzata Mazur jest autorką zdjęć filmowych i reżyserką. Zajmuje się zarówno filmem eksperymentalnym, jak i dokumentalnym. Filmy, które stworzyła i współtworzyła były pokazywane na wielu festiwalach, m.in. FID Marseille, Mar del Plata IFF, Transcinema Festival Internacional de Cine, Diagonale, Austria, Underdox, Monachium, First Look, Nowy Jork, 34th Internationale festival of Urugway, Dokfilmwoche, Monachium oraz na wielu wystawach, m.in. w Muzeum Narodowym w Warszawie, Cricotece w Krakowie, Kinie Arsenał w Berlinie. Prowadzi Pracownię Form Dokumentalnych na Wydziale Filmu Eksperymentalnego Akademii Sztuki w Szczecinie. Wspólnie z Łukaszem Jastrubczakiem prowadzi
„Centrum Centrum” mieszczącą się na terenie ogródków działkowych w Szczecinie.
Ukończyła kierunek Obraz Filmowy i Fotografia w Szkole Filmowej im. Krzysztofa Kieślowskiego Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach